Cmentarze w Krakowie

A A A


Największe cmentarze w Krakowie :

Cmentarz Kraków-Grębałów

  • Kraków, ul. Darwina 1

  • tel. 12 6453114

Cmentarz Grębałów – jeden z najmłodszych cmentarzy Krakowa. Położony jest w krakowskiej dzielnicy Wzgórza Krzesławickie. Cmentarz zajmuje powierzchnię 25,5 hektara.

Pierwsze pochówki odbyły się w 1964 roku. Dwie kwatery przeznaczono dla członków ZBoWiD, na jednej z nich ustawiono w 1986 r. niewielki pomnik z kamiennych fragmentów zniszczonego przez Niemców Pomnika Grunwaldzkiego.

Spoczywają tutaj ofiary stanu wojennego – Bogdan Włosik i Ryszard Smagur.


Cmentarz Kraków-Podgórze

  • Kraków, ul. Wapienna 13

  • tel. 12 6561725

Został założony w 1900 roku po wyczerpaniu miejsc na starym Cmentarzu Podgórskim. Decyzję w sprawie założenia nowego cmentarza podjęła Rada Miasta Podgórza już w maju 1897 r. Jego powierzchnia wynosi 8,37 hektara.

Pierwszą osobą pochowaną na nowym cmentarzu 17 kwietnia 1900 r. była 23-letnia Tekla Dudek z Zakrzówka. Jej grobu dzisiaj już nie ma. Do końca 1900 r. odbyło się 381 pogrzebów, co wiemy z bardzo skrupulatnie prowadzonej od samego początku dokumentacji. W 1907 r. poświęcono kaplicę cmentarną, a 3 lata później dokonano pierwszego rozszerzenia terenu cmentarza.

Wybuch I wojny światowej i obecność dużej stacji kolejowej spowodowały, iż w Podgórzu pojawiły się transporty rannych i jeńców wojennych, co miało również swoje odbicie na cmentarzu. Dla wojska wydzielono kwaterę XI (zachowała się jej część z pomniczkiem) i w latach 1914–1919 pochowano tutaj 332 żołnierzy i jeńców.

Wyczerpanie miejsca pod pochówek sygnalizowano już w 1916 r., jednak wobec braku funduszy na rozszerzenie cmentarza rozpoczęto przekopywanie najstarszych kwater. Takie akcje prowadzono średnio co 3 lata, od 1920 r. i było ich 6.

W 1934 r. ekshumowano i przeniesiono grób trzynastu Legionistów. W nowym miejscu wystawiono pomnik z motywem legionowej czapki, autorstwa Czesław Mączka|Czesława Mączki.

Cmentarz poszerzono ostatecznie w 1942 r. otaczając całość ogrodzeniem, a później poszerzano jeszcze dwukrotnie w latach 1947-1948 i 1975-1976.

 


Cmentarz Kraków-Prądnik Czerwony

  • Kraków, ul. Powstańców 48

  • tel. 12 4106550

Cmentarz Batowicki, właściwie Cmentarz Prądnik Czerwony, jest jednym z największych i najmłodszych cmentarzy Krakowa. Zlokalizowany jest na obrzeżach miasta, w północnej części Prądnika Czerwonego. Praktycznie pod nazwą Cmentarz Prądnik Czerwony funkcjonują dwie sąsiadujące ze sobą nekropolie – parafialna i komunalna, co czasem bywa źródłem pomyłek i nieścisłości.

Cmentarz parafialny został otwarty w 1923 r., poświęcony w 1931. W 1966 otwarto cmentarz komunalny, nazwany Batowickim, od znajdującej się w pobliżu wsi Batowice. Od 1996 rozpoczęto prace przebudowy cmentarza komunalnego wg projektu znanego krakowskiego architekta, Romualda Loeglera. Powstały wtedy m.in. dom pogrzebowy Brama do Miasta Zmarłych (w 1999 r. uznany za najlepszą realizację architektoniczną a w 2006 został wybrany jako jedna z dwudziestu najciekawszych realizacji architektonicznych w Polsce po 1989 w konkursie "Polska. Ikony architektury.") i nisze katakumbowe. Wskutek protestów ekologów i okolicznych mieszkańców, nie zrealizowano projektu budowy pierwszego w Krakowie krematorium. W 1998 cmentarz został poświęcony przez kardynała Franciszka Macharskiego.

Obecnie zajmuje obszar około 40 ha, docelowo ma być 46 ha.
 


Cmentarz Kraków-Rakowice

  • Kraków, ul. Rakowicka 26

  • tel. 12 6199900

    Wytyczany i urządzany był w latach 1800-1802 (na obszarze 5,6 ha), a czynny jest od połowy stycznia 1803 roku. Powstał na terenie podmiejskiego wówczas folwarku Bosackie we wsi Prądnik Czerwony na pograniczu Olszy, w związku z wydanym zakazem pochówków na dotychczas istniejących cmentarzach przykościelnych w obrębie miasta. Teren o powierzchni 10 morgów chełmińskich za 1150 złotych reńskich wykupiły od karmelitów bosych z Czernej władze austriackie. Koszt urządzenia cmentarza pokryło miasto Kraków i okoliczne gminy: Rakowice, Prądnik Biały i Prądnik Czerwony, Olsza, Grzegórzki, Piaski, Bronowice Wielkie i Bronowice Małe, Czarna Wieś, Nowa Wieś, Krowodrza, Kawiory, którym przyznano prawo do grzebania na nim zmarłych. Pierwszy pogrzeb miał miejsce w styczniu 1803 (18-letniej Apolonii z Lubowieckich Bursikowej, zmarłej 15 stycznia 1803 roku). W 1807 r. wybudowano studnię, a w 1812 r. ze składek publicznych ufundowano okazały krzyż.

    Cmentarz Rakowicki był kilkakrotnie powiększany. Po raz pierwszy w 1836 r., kiedy od karmelitów czerneńskich dokupiono kolejne 10 morgów gruntu za 5 tys. zł. polskich. Rozplanowanie cmentarza zlecono architektowi, dyrektorowi wydziału budownictwa miejskiego, Karolowi R. Kremerowi, który w 1839 r. zaprojektował jego założenie parkowe. Nowo nabyty grunt poświęcono 2 listopada 1840 r. Otaczający go mur wzniesiono z materiału uzyskanego z rozbiórki kościoła Wszystkich Świętych.

    W 1863 roku miasto zakupiło od karmelitów i od Walerego Rzewuskiego 5 morgów i 1743 sążni gruntu, położonego przy zachodnim murze cmentarza. Poświęcono go we wrześniu 1866 r. i zaraz rozpoczęto chowanie tam zmarłych (epidemia). Kolejne poszerzenie cmentarza miało miejsce jesienią 1886 r. o ponad 15 morgów (pośrodku nowej alei pochowano Jana Matejkę oraz Macieja Jakubowskiego). Na przełomie 1933 i 1934 r. poszerzono cmentarz w kierunku północnym o dawny plac ćwiczeń saperów (ponad 15 ha) do obecnej wielkości (likwidując ulicę Modrzewiową).

    6 czerwca 1856 r. wydano zezwolenie na budowę nowej kaplicy, jednak dopiero w latach 1861-1862 w centralnym punkcie cmentarza wzniesiono kaplicę p.w. Zmartwychwstania Chrystusa Króla (fundacji Anny i Ludwika Helclów), na miejscu wówczas istniejącej drewnianej. W 1877 r. wzniesiono budynek administracyjny oraz kostnicę wg projektu Salomona Saarego.

    W 1976 r. został wpisany do rejestru zabytków.
       

     





Drukuj drukuj Wstecz wstecz  Do góry do góry